در میان انبوهی از کالاها، شاید یکی از بهترین‌ هدیه‌هایی که می‌توان در سال نو به یکدیگر عیدی داد، کتاب است. خیلی مهم نیست که شخصی که به او کتاب هدیه می‌دهید، کتاب را بخواند یا تنها به جرگه‌ی کتاب‌های خوانده نشده‌ی قفسه کتابخانه‌ی او، کتابی دیگر اضافه شود. شاید یکی از پیام‌های این کار، علاوه بر چرخیدن چرخه‌ی اقتصاد، و علاوه بر این که با خواندن کتاب دانسته‌ی جدیدی به دانسته‌های فرد اضافه می‌شود، این است که به ما یادآوری کند هنوز هم چیزی به نام کتاب وجود دارد و شاید هدیه دادن آن و دست به دست شدن آن و صحبت از آن و نگاه به آن، کمک کند تا جایگاه کمرنگ شده‌ی او در میانمان، کمی پررنگ‌تر از پیش شود. (استفاده از «او»، آگاهانه بود!)

در این نوشته قصد معرفی کتاب ندارم. بهتر است با توجه به فرد مورد نظر و اطلاعاتی که از او دارید، مانند سن، زمینه‌ی علاقه، تجربه‌ی پیشین کتابخوانی و فاکتورهای دیگر، کتابی مناسب برای او تهیه کنید. البته اگر اطلاعات زیادی ندارید، می‌توانید کتاب‌هایی را هدیه دهید که طبق تجربه، محبوبیت بالایی دارند و تقریباً برای تمام سنین مناسب هستند. برای نمونه، شازده کوچولوی اگزوپری، تنهایی پر هیاهوی بهومیل هرابال یا قلعه حیوانات اثر جورج اورول در این دسته جای دارند. (ترجیحاً به کودکان کتاب‌های مناسب با آنها هدیه دهید.)

پی نوشت: اگر مخاطب شما علاقه‌ی زیادی به کتابخوانی دیجیتال دارد، می‌توانید به گزینه‌هایی همچون Kindle هم فکر کنید!

منبع : خودمانی | دست‌نوشته‌های محمدرضا لشگری |کتاب هم عیدی مناسبی است
برچسب ها : کتاب ,هدیه ,شاید ,هدیه دهید